ഗോദവാരിയുടെ രഹസ്യം
---
📜 ചാപ്റ്റർ 3 – ഉത്തരാധികാരിയുടെ അന്ത്യവിലാപം
ഗോദാവരിയുടെ തീരത്ത് നിന്നു കൊണ്ടു ആര്യവർമ്മൻ അയച്ച അപശകുനവാർത്ത
ശതവാഹന തലസ്ഥാനമായ പ്രവിളപുരിയിലെ പൊൻമാനിക ഹാളുകളിലേക്കെത്തുമ്പോൾ,
ദർബാർ മുഴുവൻ ഒരു ഉറച്ച നിഴലിൽ മുങ്ങി.
യുദ്ധനാദങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുള്ള രാജഗോപുരങ്ങൾ പോലും
ആ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ മൗനം പാലിച്ചു.
---
“മരണം മഹാരഥിയെ കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു”
ശതവാഹന രാജവംശത്തിന്റെ റാണി രാണി യശോദാര
രാജ്യസഭയുടെ നടുവിൽ നിന്നു നിന്നു
വാർത്ത കേട്ട നിമിഷം തന്നെ
കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് പ്രകാശം ഒലിച്ചു പോയി.
“എന്റെ മകൻ…?
എന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വരാനിരിക്കുന്ന രാജാവ്…
അവനെ ഭൂമി ഇതിനകം ചേർത്തോയെന്ന്…?”
അവളുടെ ശബ്ദം പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു വീണു.
പതിമൂന്ന് തലമുറകളായി സൂര്യചിഹ്നം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന
ശതവാഹന ഭരണകൂടം
ആ വാർത്ത കേട്ട് ഒരുമിച്ച് കാൽ മുട്ടി.
---
അടുത്ത രാജാവിന്റെ മരണം – സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഹൃദയതകർച്ച
മരിച്ചത്
ശതവാഹന സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വരാനിരിക്കുന്ന രാജാവ്:
യുവരാജ് ദേവദത്തൻ –
ധർമ്മത്തിൽ ദൃഢൻ, യുദ്ധത്തിൽ പ്രകാശം,
ജനങ്ങളുടെ പ്രിയം,
അടുത്ത രാജാധികാരി.
അവന്റെ മരണം—
ഒരു മനുഷ്യന്റെ മരണം മാത്രമല്ല;
ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവി തകർച്ച.
---
തൊഴിമാരുടെ വിലാപം
രാജമാളികയിലെ
പുരാതന ശതവാഹന ഗൃഹസേവകർ –
വീട്ടിന്റെ രഹസ്യങ്ങളെ രക്ഷിച്ചവരായ സ്ത്രീകൾ –
എല്ലാവരും പെട്ടെന്നു നിലത്ത് പതിച്ചു.
ചിലർ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു കരഞ്ഞു,
ചിലർ കേശം പിഴിഞ്ഞു വിലപിച്ചു,
ചിലരുടെ കൈകളിൽ
യുവരാജ് ദേവദത്തന്റെ ബാല്യകാല ചുരിദാറിന്റെ തുണിത്തരങ്ങൾ.
“നമ്മുടെ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചു…
ഇനി ഈ കൊട്ടാരത്തിന് വെളിച്ചം വരില്ല…”
അവരുടെ നിലവിളികൾ
മാളികയുടെ പാറക്കെട്ടുകളിലൂടെ
പ്രതിധ്വനിച്ചു.
---
റാണി യശോദാരയുടെ ശപഥം
റാണി യശോദാര
അവളുടെ മകന്റെ കിരീടം കരങ്ങളിൽ പിടിച്ചു.
ആ കിരീടത്തിൽ ഇനിയും
ദേവദത്തൻ ധരിച്ചിരുന്ന ദിവസത്തെ
ചൂട് തന്നെ അവൾക്ക് തോന്നി.
ഒരു നിമിഷം പിന്നെ—
രാണി കരഞ്ഞില്ല.
കണ്ണീരോട് യുദ്ധം ചെയ്ത് എഴുന്നേറ്റു.
**“എന്റെ മകനെ ആരാണ് എടുത്തത്…
അവരെ ഞാൻ കണ്ടെത്തും.
ശതവാഹനത്തിന്റെ എന്റെ തീ
സാമ്രാജ്യം മുഴുവൻ കത്തിക്കും.”**
കൊട്ടാരത്തിലെ ഓരോ തൊഴിലാളിയും
ഈ പ്രതിജ്ഞ കേട്ടപ്പോൾ
തലയണിയാതെ നിൽക്കാനായില്ല.
---
ആര്യവർമ്മനു വിളി
രാജധാനിയുടെ വലിയ താക്കോൽ തുരപ്പിച്ചു,
അന്തരാളത്തിൽ നിന്ന് സ്വർണസന്ദേശക്കാരൻ പുറത്തെത്തി.
ആര്യവർമ്മനു ഒരു സന്ദേശം:
“ശതവാഹനത്തിന്റെ ഹൃദയം രക്തം വാർന്നു.
വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു ഇരിക്കരുത് —
നീ ഇപ്പോൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വാൾ ആണ്.
നിന്റെ യുവരാജൻ കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”
ആര്യവർമ്മൻ ആ സന്ദേശം കേട്ടപ്പോൾ
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇരുമ്പിന്റെ തീ പടർന്നു.
“ഇത് കൊലപാതകമല്ല…
ഇത് ഒരു യുദ്ധഘോഷചിഹ്നമാണ്.”
---
അവസാന വരി – വെളിച്ചം ചോരുന്ന സിംഹാസനം
ശതവാഹന സിംഹാസനം
ദേവദത്തന്റെ പേരിൽ ഒരുക്കിയിരുന്ന
ഉത്തരാധികാര ചടങ്ങിലേക്ക് അലങ്കരിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ,
അതിന്മേൽ ഒരു ഒറ്റ തുണി
ചുരുണ്ടുകിടന്നിരുന്നു—
അവന്റെ രക്തം എടുത്ത രാത്രിയുടെ പ്രതീകം.
സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ
ഒരു മാത്രം ചോദ്യം:
“ഈ കൊലപാതകത്തിന്റെ പിന്നിൽ ആരാണ്?
എന്തിന്?”
അതിന്റെ മറുപടി
ഗോദാവരിയുടെ ഇരുണ്ട തീരത്താണ്…
Comments
Post a Comment